Skleroterapia
Do jednej z metod leczenia żylaków należy skleroterapia. Lekarze przypisują jej wyższość nad leczeniem chirurgicznym z uwagi na jej małą inwazyjność, krótszy czas terapii oraz brak konieczności znieczulenia pacjenta. Nie może być jednak stosowana zawsze. Gdy uszkodzenia zastawek dotyczą nie tylko żył powierzchniowych, ale i głębokich, znajdujących się pod kolanami lub w pachwinach, konieczny jest wówczas zabieg chirurgiczny.
Skleroterapia polega na wstrzykiwaniu do żył leków, które mają za zadanie uszkodzić wewnętrzną warstwę śródbłonka. Są to leki na bazie detergentów, związków jodu lub hipertoniczne. Powodują zwłóknienie wcześniej podrażnionego naczynia, a następnie jego wykluczenie z układu żylnego. Zaraz po wstrzyknięciu, na nogę zakładany jest opatrunek uciskowy. Tym sposobem żylaki stopniowo zmniejszają swoją średnicę, aby po pewnym czasie stać się zupełnie niewidoczne. Po zabiegu, który zazwyczaj trwa ok. 20 – 30 minut, pacjentowi każe się natychmiast zacząć chodzić, przez kolejne co najmniej 30 minut. Po skleroterapii rzadko dochodzi do powikłań. Niekiedy może dojść do podrażnień i obrzęków z powodu długiego czasu noszenia opatrunku uciskowego ( ok. 2 tygodni). Gdy obrzęk jest duży, a dodatkowo towarzyszy mu ból, konieczna staje się konsultacja z lekarzem.
Pomocne w leczeniu żylaków jest podawanie farmaceutyków zwiększających napięcie ścian żył czy zmniejszających ich obrzęki. Lekarze zalecają również leki moczopędne, przeciwzapalne i przeciwkrzepliwe. Stosowanie farmaceutyków może w znaczny sposób pomóc w uśmierzeniu bólu, zlikwidować skurcze oraz uczucie ciężkości nóg.
Leczenie chirurgiczne
Leczenie chirurgiczne jest najpopularniejszą i najskuteczniejszą metodą na pozbycie się już rozwiniętych żylaków. Ponieważ dolegliwości w zaawansowanej fazie są już bardzo poważne, może dochodzić do krwawień, zapaleń i owrzodzeń. Gdy dodatkowo uszkodzone są zastawki w żyłach głębokich, wykluczone jest leczenie skleroterapią, a przyjmowanie farmaceutyków może okazać się pomocne dopiero po zabiegu.
Operacja ma na celu usunięcie chorej żyły, a pacjent podczas niej musi być pod wpływem znieczulenia ogólnego lub, chociaż miejscowego. U dołu nogi, w okolicy kostki lekarz robi nacięcie, w którym następnie umieszcza cienki cewnik, by potem przez drugi otwór, w okolicy pachwiny, usunąć za jego pomocą chore naczynie. Niewielkie żylaki, które występują pod skórą w postaci wąskich, pająkowatych niteczek, również mogą być usunięte za pomocą niewielkich nacięć skóry w ich okolicy.
Zabieg usuwania żylaków jest poprzedzony radiologicznym lub ultradźwiękowym badaniem, by przekonać się, czy głębokie żyły są wydolne, oraz która część układu żylnego w rzeczywistości szwankuje. Podobnie jak w skleroterapii, po operacji zaleca się noszenie opaski uciskowej przez okres ok. 3 tygodni oraz unoszenie nogi do góry podczas leżenia w łóżku.
Leczenie operacyjne w większości przypadków gwarantuje skuteczność i całkowite pozbycie się schorzenia. Mogą się jednak zdarzyć powikłania pooperacyjne w postaci krwiaków lub, co gorsze, uszkodzenie nerwu udowo – goleniowego. Rzadko dochodzi do zakrzepicy żył głębokich i zapalenia żył powierzchownych. Ważne jest, aby przez cały czas rekonwalescencji stosować się ściśle do zaleceń lekarza i konsultować z nim wszystkie nasze wątpliwości.
Jeśli mamy problemy z żylakami warto poddać się jednemu z tych zabiegów, aby zapewnić sobie zdrowie i urodę.
